سر کالین دیویس، موسیقی‌دان نامدار، رهبر پیشین ارکستر سمفونیک لندن و از تحسین‌شده‌ترین موسیقی‌دانان معاصر بریتانیا روز یک‌شنبه بیست‌وپنجم فروردین(چهاردهم آوریل) در لندن درگذشت.

سر کالین دیویس از سال ۱۹۶۴ که با شمسی نائینی ازدواج کرد، و این ازدواج اول‌بار به رسم مسلمانان در دفتری در تهران ثبت شد، با هنر و فرهنگ ایران مانوس بود.

این ازدواج یک‌بار هم در کنسول‌گری ایران در لندن و بعد در دفتر ثبت محل سکومت کالین دیویس ثبت شد، و همین‌جا بود که وی گفت دوست دارد به نام خود [کالین رکس دیویس] یک سهراب هم بیفزاید.

از همان زمان، و از همان سفر، کالین دیویس به موسیقی ایران و زبان فارسی چنان عشقی گرفت که هم با این موسیقی مانوس شد و هم زبان فارسی را هم‌چون فارسی‌زبانان می‌دانست. فرزندان وی کوروش، فرهاد، کاووس، شیدا و یلدا، یادگار شیدایی سر کالین دیویس به ایران‌اند.

او ایرانیان بسیاری را می‌شناخت و بیش از همه با هوشنگ ابتهاج [ه. الف . سایه] مانوس بود و او را مشوق خود در فراگرفتن زبان فارسی می‌شناخت.

کالین دیویس از سال ۱۹۵۷ دستیار رهبر ارکستر سمفونیک اسکاتلند بود و از آن پس پنج سال رهبر ارکستر سمفونیک بی بی سی، پانزده سال رییس رویال اپرا هاووس [کاونت گاردن]، همزمان رهبر ارکستر رادیو باواریا، چند سال بعد رهبر ارکستر درسدن و از سال ۱۹۹۰ رهبر افتخاری ارکستر سمفونیک لندن که این سمت را تا زمانی که بیماری امان‌اش را برید، حفط کرد.

کالین دیویس در طول زنده‌گی حرفه‌یی خود مدال‌ها و موقعیت‌های بسیاری را نصیب برد. عنوان سر و شوالیه افتخاری از سال ۱۹۸۰ با او بود اما در ۲۰۰۲ وقتی جایزه‌ی گرامی را برای ساخت به‌ترین آلبوم موسیقی کلاسیک دریافت کرد به خبرنگار روزنامه‌ی گاردین گفت «احساس جوانی می‌کنم.»

مرگ ناگهانی همسرش، شمسی، در سال ۲۰۱۰ رونق از نگاه وی برگرفت. و سالی بعد فراموشی و درد سراغ مردی را گرفت که تا هشتادساله‌گی هم با انرژی و شاد مانده بود.

ارکستر سمفونیک لندن در اعلامیه‌ی بعد از انتشار خبر مرگ کالین دیویس اظهار داشت که «نقش سر کالین دیویس در موسیقی بریتانیا فرامو‌ش‌نشدنی است.»

منبع: (اینجا)